Η Βέλγικη εφημερίδα PTB για την Απεργία στη Phonemarketing

Η δημοσιογράφος βρέθηκε τις πρώτες μέρες στην Απεργία και κατέγραψε τα γεγονότα. Βρισκόταν στην Αθήνα κάνοντας ρεπορτάζ για την κρίση και τις εργασιακές σχέσεις. Μίλησε με τους εργαζόμενους, το Συνδικάτο τους και τη Λαϊκή επιτροπή.

Tο πρωτότυπο από το site της PTB είναι εδώ. Ακολουθεί το κείμενο μεταφρασμένο κατά προσέγγιση.
Ελλάδα: μισθός των 140 ευρώ το μήνα

Μερικοί εργαζόμενοι της Phonemarketing, μπροστά το πανό τους:

"Όχι στις περικοπές στους μισθούς και τις ώρες, όχι στις απολύσεις."
Επιτροπή Αγώνα εργαζομένων Phonemarketing

Οι υπάλληλοι της εταιρείας του call center της Phone Marketing βρίσκονται σε απεργία εδώ και 8 ημέρες. Τις 30 του Απρίλη, ένα μέρος των εργαζομένων βρίσκεται σε επιφυλακή, μπροστά από τα γραφεία της εταιρείας στη Νέα Ιωνία, μια λαϊκή συνοικία στη Βόρεια Αθήνα. Η απεσταλμένη μας στην Αθήνα, η Cecile Chams, τους συνάντησε.

«Είμαστε σκλάβοι! » φωνάζει η Φραντσέσκα, μία από τους απεργούς. «Το αφεντικό αποφάσισε να αλλάξει τις συμβάσεις εργασίας μας και να μας αναγκάσει να δουλεύουμε μόνο δύο ώρες την εβδομάδα, με μέγιστο το οχτάωρο την εβδομάδα. Και όλο αυτό, για ένα μισθό των 140 ευρώ το μήνα. Με τέτοιες απολαβές, καλύτερα άνεργοι». Η Φραντσέσκα θα μπορούσε να φτάσει και τα 375 ευρώ το μήνα για έναν χρόνο. Αλλά σε αυτήν την περίπτωση, το αφεντικό θα έπρεπε να απολύσει τους εργαζομένους, πράγμα που σημαίνει να πληρώσει αποζημίωση. Αντιθέτως, το να μειώσει τις ώρες εργασίας και τον μισθό δεν του κοστίζει τίποτα.

Αυτό το σχέδιο του στην πραγματικότητα επιτρέπεται, χάριν σε ένα καινούριο νόμο που εγκρίνει τις συμβάσεις εργασίας οχταώρου την εβδομάδα, άνευ αποζημιώσεων. Αυτό εξηγεί ο Αλέκος Περάκης, πρόεδρος του τοπικού συνδικάτου τηλεπικοινωνιών. «Το αφεντικό της Phonemarketing είναι ο πρώτος που εφαρμόζει το νόμο σε αυτόν τον τομέα. Εάν τον αφήσουμε να το κάνει, αυτό το μέτρο θα μπορεί να γενικευτεί στο σύνολο του τομέα των τηλεπικοινωνιών. Γι’ αυτό η μάχη αυτών των εργαζομένων είναι τόσο σημαντική», σημειώνει.

Μικρή εμπειρία, μεγάλη προθυμία
Στον τομέα των τηλεπικοινωνίες, οι συνθήκες εργασίας ήδη δεν ήταν και οι καλύτερες. Υπάρχουν πολλές γυναίκες στην απεργία. Είναι γενικότερα πιο αδικημένες και τείνουν να διασφαλίζουν το ελάχιστο στην οικογένειά τους. «Είμαστε καμιά εξηνταριά εργαζόμενοι που δουλεύουμε σε αυτό το γραφείο. Είναι μια επιχείρηση που δουλεύει για ιδιωτικές τηλεφωνικές εταιρείες, για ασφάλειες… Οι περισσότεροι έχουμε σύμβαση έξι ωρών την ημέρα, 30 ώρες την εβδομάδα, με μισθό περίπου 700 ευρώ το μήνα. Πολλοί από μας έχουμε παιδιά, μερικές φορές και γέρους γονείς» , εξηγεί η Φραντσέσκα.
Εν έτει 2007, κατόπιν της ευρείας ιδιωτικοποίηση του τομέα (2006), γεννήθηκε το συνδικάτο τηλεπικοινωνιών, για να προσπαθήσει, προφανώς, να βελτιώσει τις συνθήκες εργασίας. Αλλά ο μεγάλος αριθμός των μικρών επιχειρήσεων που ασκούσαν έντονο ανταγωνισμό η μία στην άλλη κάνει αυτό το έργο δύσκολο. Πόσο μάλλον που το συνδικάτο, όπως και ο τομέας, είναι νέο: «Οι περισσότεροι εργαζόμενοι σε αυτόν τον τομέα δεν έχουν καμία συνδικαλιστική εμπειρία – δεν γνωρίζουν τι είναι συνέλευση ή διεκδίκηση», σχολιάζει ο Αλέκος Περάκης. Ο Γιώργος από το ΠΑΜΕ, το αγωνιστικό μέτωπο των εργαζομένων, επιβεβαιώνει: «Γνωρίζουμε αυτούς τους εργαζομένους μερικούς μήνες. Σκοπεύουμε να τους βλέπουμε τακτικά για να συζητάμε τις συνθήκες εργασίας τους και την πιθανότητα εφαρμόσουν μια συνδικαλιστική αντιπροσωπεία. Εδώ και δέκα μέρες, μετά την αναγγελία του σχεδίου του αφεντικού, επικοινώνησαν μαζί μας για να ζητήσουν βοήθεια. Για όλους αυτούς τους εργαζομένους, είναι η πρώτη φορά που δεσμεύονται με απεργία, σε συνδικαλιστική δράση».
Αυτό δεν εμποδίζει τους εργαζομένους να θέλουν να οργανωθούν και να μην αφεθούν να διαλυθούν από την στρατηγική διάσπασης του αφεντικού:

«Απόψε, θα κάνουμε συνέλευση για να ψηφίσουμε την συνέχιση της απεργίας. Υπάρχει επίσης η περίπτωση να εξαπλώσουμε τη μάχη μας και στα υπόλοιπα γραφεία του call center. Καθώς η στρατηγική του αφεντικού είναι να διασπάσει τα τμήματα – είναι ένας τρόπος να εμποδίσει την οργάνωση και την αντίσταση των εργαζομένων», εξηγεί ο Αλέκος Περάκης.
Η μάχη ενάντια σε αυτή τη διάσπαση που τείνει να εισάγει το αφεντικό γνωρίζει επίσης την υποστήριξη απ’ έξω. Ένα πανό είναι κρεμασμένο στα κάγκελα του κτιρίου: «Να οργανωθεί η δράση σε κάθε γειτονιά. Να τονωθεί η αλληλεγγύη. Μη μένουμε απομονωμένοι μες στην κρίση». Υπογραφή: Λαϊκή Επιτροπή της Νέας Ιωνίας.

«Κανείς μόνος του στην κρίση»
Μια αντιπροσωπεία της Τοπικής Επιτροπής είναι παρούσα στη Διαμαρτυρία. Η Βάσσα μελέτα αγγλική λογοτεχνία στο πανεπιστήμιο και είναι μέλος της επιτροπής. «Η απεργία μας επηρεάζει όλους, λέει. Μετά τις σπουδές μας, θα ψάξουμε για δουλειά. Ποια θα είναι αυτή; Πώς να ζήσουμε με αυτές τις αποδοχές; «Αυτή η γειτονιά είναι πραγματικά πολύ χτυπημένη από την κρίση», όπως υποδεικνύεται από τον Δημήτρη, Πρόεδρος της τοπικής ένωσης των συνταξιούχων και της Λαϊκής Επιτροπής:» Σε αυτό το τρίμηνο, το 80% των ανθρώπων είναι εργάτες ή υπάλληλοι. Η ανεργία είναι υψηλή και η πλειοψηφία των ανέργων δεν μπορούν πλέον να λαμβάνουν τα επιδόματα ανεργίας. Αυτές περιορίζονται σε ένα έτος. »
Οι ενέργειες της επιτροπής δεν περιορίζονται μόνο στην έκφραση αλληλεγγύης. Οι μαχητές οργανώνουν επίσης συγκεκριμένες δράσεις, όπως η συλλογή τροφίμων για τις οικογένειες που έχουν ανάγκη. «Ο δήμος έχει καθιερώσει ένα κατάστημα γραφείο, αλλά ο καθένας πρέπει να φέρει μια σειρά εγγράφων για την πρόσβαση και πολλοί άνθρωποι ντρέπονται από αυτές τις ενέργειες που εμπίπτουν στο φιλανθρωπικό ίδρυμα», λέει ο Δημήτρης. “Η επιτροπή μας διοργανώνει επίσης δράσεις ενάντια στις διακοπές ρεύματος σε λαϊκές οικογένειες που δεν μπορούσαν να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους. »
Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας για τη στήριξη της απεργίας: το ΚΚΕ, το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδα. Ο Σπύρος Χαλβατζής, βουλευτής του ΚΚΕ, ήρθε να επισκεφτεί τους εργαζόμενους Phonemarketing. Είναι απόδειξη της αλληλεγγύης του κόμματός του με την απεργία τους και να εξηγεί τη σημασία αυτού του αγώνα σε επίπεδο κλάδου και σε εθνικό επίπεδο. Μετά από μια σύντομη ομιλία, πλησίασε αρκετά τους εργαζόμενους να συζητήσουν μαζί του. Για τους περισσότερους, είναι επίσης η πρώτη φορά που συναντούν ένα μέλος του και ενώνονται με τον αγώνα τους.

Advertisements